Biuro Młodych Fundacji Anny Dymnej Mimo Wszystko - wolontariat - wersja tekstowa

28 sierpnia - wersja graficzna tekstu

Takie usystematyzowanie pracy pomaga nie tylko chłopcu, ale także mnie. Wiem, co Borys już umie, a na co muszę zwrócić większą uwagę. Co jakiś czas wprowadzam nowe elementy lub wracam do tych, które już były, sprawdzając, czy chłopiec ich nie zapomniał. Zapewne za jakiś czas stworzę kolejny konspekt zajęć. Poniżej ten, który stosujemy od mniej więcej dwóch miesięcy. Uzupełniłam go również o ćwiczenia, które ostatnio wprowadziliśmy. 

1. Powitanie – „Dzień Dobry. Co słychać?”, krótka „rozmowa”; siedzę naprzeciwko Borysa, ręce kładę na jego kolankach i staram się, żeby chłopiec patrzył mi w oczy. Pytam, jak mu minął tydzień i opowiadam o tym, co się wydarzyło u mnie;
2. Granie na instrumentach – głównie na cymbałkach, pięć podstawowych dźwięków z literowaniem imienia B-O-R-Y-S. Dźwięki niskie i słowo „głośno”, dźwięki wysokie i słowo „cicho”, wyraźne zaznaczanie, kiedy gram ja, a kiedy Borys, zwracanie uwagi na prawidłowe trzymanie pałeczki; ostatnio też bębenek, kastaniety, tamburyn, było ukulele, na które reagował szczególnie entuzjastycznie (trącał palcami struny).
3. Przerwa –  bawimy się samochodzikami, ważne, że po skończeniu zabawy Borys sam ma powrzucać wszystkie zabawki do pudełka. Ostatnio czytamy książeczkę  o Śpiącej Królewnie. Zwracamy uwagę na ponumerowane strony i związek przyczynowo-skutkowy między kolejnymi obrazkami;
4. Ćwiczenia na koncentrację i logikę: układanie klocków, puzzli (podpisane obrazki lub dźwięki), rozróżnianie kolorów i wrzucanie magnesów do odpowiednich kubeczków, przeplatanie sznurówki przez dziurki w buciku, nawlekanie koralików;
5. Przerwa na jedzenie i picie – nacisk na odkładanie na miejsce niedokończonego ciastka, nazewnictwo pokarmów (sok, ciastko, cukierek), oraz potrzeb („chcę”, „nie chcę”) i emocji („dobre”, „niedobre” jako niesmaczne);
6. Ćwiczenie z dźwiękami i  obrazkami – „Pokaż który dźwięk widzisz”. Za pierwszym razem  Borys zatykał uszy, teraz reaguje na to zadanie bardzo entuzjastycznie, nie potrafi sam pokazać, ale pozwala kierować swoją ręką;
7. Rysowanie na tablicy pisakami lub kredkami na kartce – nauka samodzielnego otwarcia pisaka i mazania gąbką narysowanego obrazka, akcentowanie słów „jest obrazek” – „nie ma obrazka”, ćwiczenia w rysowaniu okręgu po linii, rysowanie uśmiechniętej i smutnej twarzy i odpowiednio nacisk na słowa „dobrze” – „źle”; pisanie na tablicy imienia BORYS i przypinanie odpowiednich literek magnesowych, a na koniec zdjęcia Borysa. Ostatnio też nauka cięcia nożyczkami po linii, robienie dziurek dziurkaczem z zajączkiem; 
8. Przerwa – zabawa samochodzikami lub czytanie książeczki;
9. Knill – zadaniem Borysa jest włożenie płyty z Knillem do magnetofonu, ja ją włączam i siadamy razem (zawsze w tym samym miejscu) gotowi do ćwiczeń. Ostatnio podczas Knilla siedzimy przed lustrem;
10. Przerwa – masaż kulami, gilgotanie. Ostatnio na specjalnej macie;
11. Ćwiczenia z obrazkami – przyporządkowanie do siebie odpowiednich obrazków (najpierw 5, 7 na koniec – 10); nauka sekwencji (na razie z moją pomocą – podaję obrazki w odpowiedniej kolejności, a chłopiec je kładzie na wyznaczonym miejscu);
12. Przerwa na jedzenie;
13. Pożegnanie – podanie ręki, „koniec zajęć”, Borys kładzie rękę na klamce, razem otwieramy drzwi i schodzimy na dół. Potem rozmowa z rodzicami i pożegnanie Borysa „do zobaczenia za tydzień”. Ostatnio buziak w policzek.

Zawartość działu

| Kasia i Borys |

| Robimy za Anioły :-) |