5 czerwca

Trochę się bałam dzisiejszych zajęć. Po ostatnich, na których Borys tak wspaniale pracował, obawiałam się, że dzisiaj może nam być trudniej…

Na szczęście moje obawy były bezpodstawne. Okazało się, że zachowanie Borysa sprzed dwóch dni nie było przypadkowe i dzisiaj wprawdzie nie pracował tak szybko i sprawnie, ale chętnie wykonywał wszystkie zadania i bez problemu wypracował schemat dwugodzinnych zajęć. W czwartek postanowiłam to wszystko usystematyzować, dlatego w punktach stworzyłam plan naszych cotygodniowych spotkań: 

1. Powitanie –  „Dzień dobry. Co słychać?”, krótka „rozmowa” – siedzę naprzeciwko Borysa, kładę ręce na jego kolankach i staram się, żeby patrzył mi w oczy. Pytam się, jak mu minął tydzień i opowiadam o tym, co się wydarzyło u mnie;
2. Granie na instrumentach – głównie na cymbałkach, pięć podstawowych dźwięków z literowaniem imienia B-O-R-Y-S, dźwięki niskie i słowo „głośno”, dźwięki wysokie i słowo „cicho”, wyraźne zaznaczanie, kiedy gram ja, a kiedy Borys, zwracanie uwagi na prawidłowe trzymanie pałeczki;
3. Przerwa – albo coś jemy, albo bawimy się samochodzikami. Ważne: po skończeniu zabawy Borys sam ma powrzucać wszystkie zabawki do pudełka;
4. Ćwiczenia na koncentrację i logikę: układanie klocków, puzzli, rozróżnianie kolorów  i wrzucanie magnesów do odpowiednich kubeczków, przeplatanie sznurówki przez dziurki w buciku;
5. Przerwa na picie i jedzenie;
6. Rysowanie na tablicy pisakami lub kredkami na kartce – nauka samodzielnego otwarcia pisaka i mazania gąbką narysowanego obrazka, akcentowanie słów : „jest obrazek” – „nie ma obrazka”, ćwiczenia w rysowaniu okręgu po linii, rysowanie uśmiechniętej i smutnej twarzy i odpowiednio nacisk na słowa „ dobrze” – „źle”
7. Przerwa – zabawa samochodzikami
8. Knill – od tygodnia zadaniem Borysa jest włożenie płyty z Knillem do magnetofonu, ja ją włączam i siadamy zawsze w tym samym miejscu gotowi do ćwiczeń;
9. Przerwa – masaż kulami, gilgotanie;
10. Zabawa piłką – słowa „raz, dwa, trzy”, które zaczynają każdy rzut, nacisk na komendy „Borys rzuca do Kasi” – „Kasia rzuca do Borysa”; wrzucanie piłek tenisowych do kosza – po każdej serii rzutów zadaniem Borysa jest wyjęcie wszystkich piłek z kosza i podanie mi ich – akcentowanie słów dotyczących pozycji piłek: „w środku” i „na zewnątrz”;
11. Zabawa klockami – układanie wieży, burzenie jej, na zakończenie wkładanie wszystkich klocków do pudełka;
12. Pożegnanie – podanie ręki, słowa: „Do zobaczenia za tydzień”, Borys kładzie rękę na klamce i razem otwieramy drzwi i schodzimy na dół.

Tak w telegraficznym skrócie wyglądają nasze zajęcia. Czasami kolejność zadań ulega niewielkim zmianom, zdarza się też, że wprowadzam jakieś inne elementy, ale staram się, żeby nie zaburzały głównego szkieletu spotkań. Od ostatnich zajęć przerwa sygnalizowana jest dźwiękiem kastanietów. Nasze następne spotkanie odbędzie się za dwa tygodnie, bo za tydzień Festiwal Zaczarowanej Piosenki!